In memoriam: Paul Dekker (1935-2026)

door Wouter, Angelo en Arrian, 11 augustus 2026


Tot groot verdriet van onze vereniging, RSR Ivoren Toren, overleed op 7 augustus 2026 ons zeer gewaardeerde erelid, Paul Dekker, op de gezegende leeftijd van 91 jaar. De schaakcarrière van Paul omvat maar liefst 7 decennia, aangezien hij al in september 1954 lid werd van Ivoren Toren. Hij was de laatste die de fusie van R.S.R. (Regina Sacratissimi Rosarii, latijn voor Koningin van den allerheiligste Rozenkrans) en de eveneens toen nog katholieke Ivoren Toren in 1962 heeft meegemaakt.

In 1965, langer dan 60 jaar geleden, werd hij voor het eerst clubkampioen, een prestatie die hij liefst 7 keer herhaalde, voor het laatst in 1983. Naast een sterke clubschaker was Paul ook een fervent liefhebber van probleemschaak. Gebaseerd op zijn eigen woorden in RSR Ivoren Toren 75 jaar: Paul hield zich als achtenswaardig partijschaker vanaf 1954 min of meer intensief bezig met schaakproblemen. Als lid van de Nederlandse Bond van Schaakprobleemvrienden veroverde hij in 1964 en 1965 (ex aequo met Frank Visbeen) de hoog gewaardeerde titel van oploskampioen. In de periode 1966-69 maakte hij zich verdienstelijk als penningmeester van deze bond. En in weer een latere periode (1977-1984) redigeerde hij de rubriek LADDER in het Probleemblad als opvolger van de onvergetelijke Jan Hartong. Als componist ondernam hij zo nu en dan bescheiden pogingen iets tot stand te brengen; enkele daarvan zijn gepubliceerd in het Probleemblad.

Hij speelde toernooien in Joegoslavië in de tijd (jaren ‘80) dat dit land nog bestond en sterke spelers en toernooien voortbracht. Ook was hij tot vergevorderde leeftijd in januari in Wijk aan Zee te vinden waar hij met vrienden steevast aan het Hoogovenstoernooi meedeed, nu bekend als Tata Chess.

Paul was altijd al erg betrokken als lid en op 1 september 2000 is hij tot ons erelid verheven. Hij was toen 46 jaar lid en twee jaar voorzitter wat hij nog tot 2005 is gebleven. Tevens reikte hij jaarlijks de Paul Dekker Schaal uit, zoals te zien op onderstaande foto van 2009, waarin hij de schaal uitreikte aan Joost van Ruitenburg die de strijd tussen de Club- en Coppa-kampioen had gewonnen.



Paul was in 1964 als redactielid mede betrokken bij de oprichting van "R.S.R./Ivoren Toren nieuws", de voorloper van clubblad De Schakelaar. Hij schreef vele stukken in het clubblad - in zijn kenmerkende schoonschrift - en probeerde zijn liefde voor het probleemschaak op de andere leden over te brengen met zijn terugkerend probleemhoekje. In de jaren '90 was hij wedstrijdleider van de vereniging, een functie die in 1998 is opgesplitst in interne en externe wedstrijdleider, zodat Paul toen voorzitter van de vereniging kon worden. Dat bleef hij 7 jaar. Van 2013 tot 2019 was hij ook nog externe wedstrijdleider. Ondergetekenden Wouter (ex-voorzitter), Arrian (secretaris) en Angelo (jeugdleider, huidig voorzitter) hebben ontzettend prettig samengewerkt met Paul in deze laatste periode. Het was altijd gezellig en genieten van de goed doordachte en prachtige handgeschreven indelingen die hij maakte. Zijn welbespraaktheid en menselijkheid kwam altijd bovendrijven.

Hij was een vaste kracht in de teams van onze vereniging die meededen aan regionale en landelijke schaakcompetities. Hij heeft ook vele clubteams met passie geleid. Ook op het Persoonlijk Kampioenschap van de Rotterdamse Schaakbond was hij meestal aanwezig. Arrian herinnert zich nog die van 2004, waar hij samen met Paul, met 6 uit 7, gedeeld eerste werd in de B-groep. Paul kreeg de beker op basis van weerstandspunten.



Rond corona, vanaf 2020, zagen we Paul steeds minder, tot we van zijn dochter hoorden dat hij niet meer in staat was om naar de club te komen. Leden van onze vereniging zochten hem in zijn flat in Capelle aan den IJssel nog wel eens op. Toen hij moest verhuizen naar het verzorgingstehuis hebben we zijn imposante verzameling schaakboeken, magazines, notulen, schaakparafernalia, etc. in grote dankbaarheid ontvangen en elders ondergebracht om het te bewaren en te categoriseren.

Wij herinneren ons Paul zoals hij was, een buitengewoon vriendelijke, vrolijke en erudiete man. Zijn achtergrond in het onderwijs heeft een erg positieve weerklank gekregen in zijn warme omgang met alle clubgenoten. De vereniging is hem veel dank verschuldigd. Deze allemansvriend zal erg gemist worden. Wij zullen ervoor zorgen dat zijn nagedachtenis levend gehouden wordt.


Paul poseert in 2019 met de trots van zijn schaakboekenverzameling.


Paul spreekt de leden toe tijdens het 100-jarig jubileumfeest op 7 september 2019.